Op 7 mei 2025 is het dan zover. Na een lange mentale, praktische en fysieke voorbereiding ga ik in het zadel voor een fietsavontuur richting het (verre) oosten.
Ik heb mij altijd ingebeeld dat dag 1 raar zou aanvoelen en dat blijkt te kloppen. Eerst rij ik door de Duffelse straten, waar alles nog bekend voorkomt. In Koningshooikt voel ik mij al minder vertrouwd met de wegen, maar gelukkig heb ik nog een trotse papa aan mijn zij die me door die eerste, vreemde kilometers wil loodsen. Helaas moet hij in Heist op den Berg al terugkeren en omdat we geen goed plekje vinden langs de weg, nemen we noodgedwongen onhandig afscheid op een moordstrookje. Onvergetelijk, op zijn eigen manier.
Heist op den Berg is meteen het laatste punt van herkenning, daarna volgt de onverkende wildernis. Ik kom toe bij de basiliek van Scherpenheuvel en sterk er aan met een banaan en een weesgegroetje, want beide schijnen goed voor een behouden reis. Van Scherpenheuvel gaat het richting Hasselt over oervlaamse, kaarsrechte steenwegen. Zo bereik ik al rond 14 uur de Limburgse hoofdstad, en wel voor het eerst in mijn leven. Ik had willen proeven van jenever en een concert op de wei van Pukkelpop, maar daarvoor is het allemaal nog veel te vroeg, dus houd ik het bij Limburgse vlaai.
Na Hasselt wordt de route aangenamer en ik glij over een gladde F70 door het groen. Ik rij door plaatsen met namen waarvan ik nog nooit had gehoord, zoals Spalbeek en Kermt, en eindig op een legale bivakplaats tussen de Haspengouwse fruitgaarden. In mijn uitgeruste buitenkeuken bereid ik de eerste van vele spaghetti’s deze reis.
Etappe 1, door Vlaanderen, verliep al vlot. Benieuwd naar wat er nu nog allemaal op mij afkomt. Op naar koortsdromenland!
MuVi*
* De muvi is het muzikale thema van de dag(en). Dat kan zijn omdat de inhoud past bij de beschreven dag, maar ook gewoon door de titel of omdat het liedje in mijn hoofd zat.
Fietskoortsdroom 