Ik verlaat mijn bivakplaats in Hoeselt en trek richting Luik. Het is ’s ochtends al aangenaam buiten en ik kan meteen in t-shirt vertrekken. Rond het middaguur bereik ik de Vurige Stede aan de Maas en ik neem nog snel een stevig Belgisch belegd broodje mee want er volgen nog talloze hoogtemeters vandaag. Terwijl ik met zicht op Chaudfontaine mijn lunch nuttig, zie ik overal rondom daslook staan en dat brengt mij op ideeën.

Als ik in de buurt van de camping een winkel zoek, blijk ik niks meer te zullen passeren. Omrijden wil ik niet, want ik heb nu al bijna 100 km gebold. Ik installeer me op de eenvoudige, rustige camping en ga meteen op zoek naar een avondmaal – planten voor in de spaghetti. Ik sprokkel eerst maar een karige garnituur samen, maar dan zie ik op 5 meter van mijn tent een halve akker zevenblad blinken. De combinatie smaakt op zich naar weinig, maar met genoeg olie, look en zout door de pasta wordt het toch nog een genot. Eigenlijk zou een fietsreiziger in de Europese lente altijd die laatste vier ingrediënten bij zich moeten hebben, plus een basiskennis wildpluk, dan hoeft die nooit te vrezen honger te lijden.

Morgen verlaat ik het bourgondische land van pickleschips en bruisende ice tea en daar wil ik nog even lekker van genieton. Dan rijd ik Luxemburg binnen en de bedoeling is om daar wat rustiger aan te doen en de komende dagen conditie op te bouwen. Ik ga voortaan ook niet voor élke dag een stuk publiceren. We zien wel hoe vaak dat lukt.

muvi